در نهایت ناباوری آمد
با عشق آمد
دستم را به گرمی فشرد
قلبم را به تپش واداشت
شد همه هستی ام
حالا سوار بر اسب خیال می تازم
می تازم بر صحنه روزگار
بی هیچ بیمی
بی هیچ غمی
پشتم چون کوه استوار
دلم قرص و لبم خندان
حالا آرام آرامم
نگاهم یخ زده نیست
شادی در پوستم موج می زند
امید در قلبم بال بال می زند
آری آمد با همان قلب مهربان و صورت دلنشین
" کیمیا "
من خدا را دارم
کوله بارم بر دوش
سفری می باید
سفری بی همراه
تا ته تنهایی محض
سازکم با من گفت:
هر کجا لرزیدی، هر کجا ترسیدی تو بگو از ته دل :
من خدا را دارم
به یاد آرزوهایم سکوتی می کنم
سنگین تر از فریاد
از هجر رویش چه کنم
رو به کدامین سو فرار کنم
قلبم طاقت دوری نداره
او دیگر جفا را سر آورده چه کنم؟
فریاد در سوی کوه می اندازم
پای را بر زمین می کوبم
شاید که آرام گیرد دل بی قرارم
می خواهم سنگ شوم بر او ولی نمی توانم
باز این دل هوای تو رو داره
فقط هم تو رو می خواد ...
" کیمیا "
صبورتر از این حرفا بودم
اشک به راحتی نمی تراوید از مژگانم
دلم نمی شکست زین مردمان
اما حال چه ... !
به آهنگ صدای بلندی
می شکند قلبم می ریزد اشکم
کاش مثل قدیما می بودم و رها
کاش مثل وقت های بی خیالی بودم
تا دل نازکم بیش از این ترک بر ندارد
که دیگر تاب نیاورد و نشکند
" کیمیا "
هر دم به گوش می رسد آوای زنگ قافله
این قافله تا کربلا دیگر ندارد فاصله
حالا که با صد امید و آرزو رسیدم
سر اون پیچ
سرم گیج میره
باور نمی کنم ...
نیستی
نیستی
با قلبی شکسته و اندوهگین
می نشینم و زانوان خسته ام رو در آغوش می گیرم
و به این می اندیشم که :
مگه تو قول نداده بودی
منتظرم بمانی
پس چی شد ...؟؟؟
" کیمیا "
همه چی از پیچ یه جاده شروع شد ....
قرار بود هر کی زودتر رسید سر اون پیچ منتظر اون یکی بمونه
و
تو زودتر رسیدی و منتظر موندی تا ...
کاش در آغوشت میکشیدم تا حجم سنگین تنهایی محو میشد
کاش در نگاهت گم میشدم تا تو مرا پیدا میکردی
کاش آمدنت را جشن می گرفتم تا ابد در دل
کاش می تونستم آبی آرام دریایت باشم
" کیمیا "
